“Senin acın benim acımdır!” – Erdal Kılıçkaya

Bir yerden göç ettiğinizde, heybenizde hep terk ettiğiniz yerlerin izlerini taşıyorsunuz.

Yaşanmış tatlı ve acı onlarca anı omuzlarınızda sizinle geliyor. Bunların içerisinde Analarımızın ağıtları ve gözyaşları var ise, o zaman bu yük daha da ağırlaşıyor.

Ağıtları duymak istemeseniz de, yaşanan acıları görmeye içiniz elvermese de, gerçekler sizi yüzyıllar sonra da olsa takip ediyor. Ülkenin üzerindeki kambura dönüşüyor.

Türkiye devleti acıyı bal eyleyen Alevilere dostluk elini uzatmak istiyorsa “senin acın benim acım” diyerek işe başlayabilir. Ancak bunu yapabilir ise bir daha böyle acıların yaşanmamasını sağlar.

Aleviler birilerinin kendilerini dinlemesi ve empati yapmasını bekledikleri bir dönem de, Fransa’nın başkenti Paris’in banliyösü Sarcelles Belediyesi bu beklentiye cevap verdi ve inançlarından ötürü hayatını kaybeden Alevilerin anısına “Alevi Anıtı” açtı.

Nelson Mandela Meydanı’na konulan “Alevi Anıtı” ile Sarcelles Belediyesi; “senin acın benim acımdır” dedi.

“Alevi Anıtı”; Tamillerin, Ermenilerin, Keldanilerin, Cezayirlilerin, alandaki diğer mazlumların anıtlarıyla buluştu.

Tarihin kanlı sayfalarını açmak yürek ve politik irade ister.

Aşk ile.

Erdal Kılıçkaya