Benim Annem Cumartesi

“Benim annem cumartesi her bir dilde çıkar sesi
Benim annem cumartesi elinde solmuş bir resim
Benim annem cumartesi hesap soracak öfkesi
Benim annem cumartesi benim annem cumartesi”

diyordu Bandista şarkısında.

İlk olarak onların ismini 27 Mayıs’ta 1995 ‘te duymuştuk. Amaçları gözaltında yitip giden ya da faili meçhul cinayetlerde yitirdikleri yakınlarını, evlatlarını bulmak için toplanmaya başlamışlardı. Arjantin’de cunta yönetiminin zorla yok ettiği yakınlarını bulmak için Plaza Del Mayo meydanında toplanan annelerden esinlenip kurulan bu topluluk zaman içinde büyümüş, Türkiye genelinde, Dünya da mücadelesine saygı duyulan ve desteklenen bir grup haline gelmiştir.

CUMARTESİ ANNELERİNİN başlıca talepleri;

  • Türk Ceza Kanununun zorla kaybetme suçunun İnsanlığa karşı suç kapsamında zamanaşımına uğramaması şeklinde düzenlemek,
  • Türkiyenin Birleşmiş Milletler gözaltında kayıplar Sözleşmesi’ni imzalamasıdır
  • Kayıpların kendisi olmasa bile kemiklerinin kendilerine verilmesi kadar insani ve dokunaklıdır.

    700.haftasında CUMARTESİ ANNELERİMİZ yine aynı yerinde Galatasaray Lisesi önünde karanfilleriyle toplanacaktı.

Onlarla aynı anda, tüm dünyada anneler bulundukları ülkelerde meydanlarda oldular. Olacaktı dedik, her zamanki olduğu gibi demokrasi ve milletin iradesi nutukları atanlar, Galatasaray Lisesinin önünü annelerimize çok görerek cop ve biber gazlarıyla cehenneme çevirdiler.

Hani cennet onların ayağının altındaydı.

Anneler yerlerde sürüklendi ve gözaltına alındılar.

700. haftasında bir kez daha hem evlat ve yakınları yoktu, hem de adalet.

Fakat Avrupa’da, UFAF’ın (Fransa Alevi Kadınlar Birliği) ve bir çok sivil toplum örgütününde arasında bulunduğu örgütler meydanları doldurdular..

Kayıplarımızın resimleri ve karanfilleriyle, Strasbourg, Paris, Basel ve bir çok noktada KAYIPLAR BULUNSUN, FAİLLER YARGILANSIN şiarıyla basın bildirileri okundu, sloganlar atıldı. Bizlerde “CUMARTESİ ANNESİYİZ”, “KAYIPLARIN SESİYİZ” dediler. Strasbourg’ta eylemde Türkiye’den Ovacık Belediye Başkanı Fatih Mehmet Maçoğlu’da destek sundular.

Belki bugün dayak, şiddet, baskıyla susturduğunuz bu insanların istediği Adalet, yarın bir gün zalimlerede lazım olacaktır.

Nevzat Çelik’in dizelerindeki o sözler gibi;

Bekle beni anne.
Bir sabah çıkagelirim
Bir sabah anne bir sabah
Acını süpürmek için açtığında kapıyı
Adı başka sesi başka
Nice yaşıtım Koynunda çiçekler
Çicekler içinde yeni bir ülke getirirler

Mutlu ve çocukların ölmediği, anaların ağlamadığı güzel günlerin özlemiyle..

FAKB (BASIN-YAYIN) Deniz Dastan